Olmaz ki..
Yapamam ben!
Öyle usul usul yaşamayı severim halbuki
Yolunda akan bir çay gibi,
küçük yumruları, tümsekleri aşıp,
coşmayı bilmeden, ummadan akacak
bir çay..
Ya da neşeyle fokurdayıp,
demledim çayını bak, mis gibi diyen
bir demlik olabilirim,
kendi sıcağını, dumanını, buharını, kokusunu
bilmeyen..meşgul ve mutlu bir demlik.
Bakamam ben dışarıdan ne olduğuma.
Öyle yaşar giderim.
Büyük hayaller, beklentiler
ancak keyfim kaçınca bulur beni..
Sonra unuturum hepsini,
Hatırlayıveririm buharımı, terimi
ya da yanından süzülüverdiğim çakılları, çimeni..
Sarmalar hayat tekrar ve türküsünü duyarım
böyle sürer gider akışım
Çıkana dek bir tökez ki kuşatamam,
yanından akamam..
sokarım içime tekrar kazıkları
ve başlarım düşünmeye
-meli ve -malıları..
Neyse ki unutup da
anımsayana dek tekrar hayatı..
14 Ağustos 2010 Cumartesi
11 Ağustos 2010 Çarşamba
fringe
evet, tez konumu netleştirmek gerek. aklımdakini yapabilmem içinse gidip felsefe doktorası yapmam lazım herhalde,tiyatro değil.. ama hayatım boyunca peşimi bırakmayacak benim bu konu: tarihsel materyalizm araştırması. en iyisi ilk önce bunu iyice netleştirmek. sonra belki bunu dışlamak yerine, konumun kuram desteği olarak kullanabilirim.. fringe çalışmak uygun sanırım. fringe, kenardan sarkan gibi bir anlam ifade ediyor. kenardaki gösterimler.. kenar.. bir iki makale okuyayım, yazarım buraya, netleşmem gerekli....
2 Ağustos 2010 Pazartesi
bir tane daha..
Sözcükler – Aidiyet - Niyet
Havada uçuşan baloncukları yakalıyor,
İçine sözlerini doldurup
Tekrar havaya bırakıyor.
Böylesine uçuyorlar havada ...
Ya da iplerdeki mandallara sıkıştırıyor
Sözlerini.
Kuşlar konuyor yanlarına
Renkli renkli...
23.10.2005
Havada uçuşan baloncukları yakalıyor,
İçine sözlerini doldurup
Tekrar havaya bırakıyor.
Böylesine uçuyorlar havada ...
Ya da iplerdeki mandallara sıkıştırıyor
Sözlerini.
Kuşlar konuyor yanlarına
Renkli renkli...
23.10.2005
Yine de:
Hayata kendini çok kaptırmamalı.
Ve Arada durup,
Yaşamamayı hatırlamalı...
*
An
Anı yaşamak tek çözüm.
Nefes almak o anda.
Gülmek ya da ağlamak.
Hatırlamamak, düşünmemek...
Anı yaşayıp bitirmek.
İzin vermemek
O anların yığılmalarına
Üst üste kar tanesi misali...
Hatırlamamak,
Görmemek başını kaldırıp
Üzerine bembeyaz gökten süzülüp
Gri gri çöken zaman tanelerini.
Bakmamak.
Kaldırmamak başını.
Onlarla beraber düşmek,
Onlara asılı.
Hayata kendini çok kaptırmamalı.
Ve Arada durup,
Yaşamamayı hatırlamalı...
*
An
Anı yaşamak tek çözüm.
Nefes almak o anda.
Gülmek ya da ağlamak.
Hatırlamamak, düşünmemek...
Anı yaşayıp bitirmek.
İzin vermemek
O anların yığılmalarına
Üst üste kar tanesi misali...
Hatırlamamak,
Görmemek başını kaldırıp
Üzerine bembeyaz gökten süzülüp
Gri gri çöken zaman tanelerini.
Bakmamak.
Kaldırmamak başını.
Onlarla beraber düşmek,
Onlara asılı.
30 Temmuz 2010 Cuma
Yüzeyde
merhaba tekrar,
yanda afiş fotoğrafı görünen oyunun adını vermek istemedim. ayarlarım nasıl oluştu şu an hatırlayamıyorum, ama google aramalarında bu sayfaların görünmesini istemiyorum. burada yazılı olanlar tamamen kişisel görüşler, esinler, düşünceler çünkü. bu yazdıklarmın daha ciddi çalışmalara bir düşünce temeli oluşturmasını umuyorum.
bu oyun bana Ş.T.ın evelki oyunu ile aynı şey düşündürdü: görsellik!
bu birinci tartışma konusu. sonra oyunun klasik prometeus metni ile ilişkisi. devamı da gelecektir:)
28 Temmuz 2010 Çarşamba
Selam!
Bu blogu tez çalışmalarıma dahil edemeyeceğim kişisel izlenimlerimi kaydetmek için kullanmaya karar verdim. Şiirlerimi de yazacağım! belki ilerde, büyüyüp kelli felli (bunun bayanlara uygun bir deyişi var mı acaba?) bir hoca olduktan sonra bunları yayınlarım belki?
işte bir şiir:
Bulut:
Küçülmen lazım koca bulut...
Küçül, küçül, küçül,
Su ol, ağla.
At yarını aşağıya.
Küçük bir bulut olarak dönüp dolaşma
Zamanı artık
Bu dünyada...
Olmalı:
Başka bir dünya olmalı
Ve
Onu bu dünyada arayanlar...
Onlar da olmalı.
Ve onları bulmalı.
:)
işte bir şiir:
Bulut:
Küçülmen lazım koca bulut...
Küçül, küçül, küçül,
Su ol, ağla.
At yarını aşağıya.
Küçük bir bulut olarak dönüp dolaşma
Zamanı artık
Bu dünyada...
Olmalı:
Başka bir dünya olmalı
Ve
Onu bu dünyada arayanlar...
Onlar da olmalı.
Ve onları bulmalı.
:)
5 Eylül 2008 Cuma
yazmaya-anlatmaya baslamak lazim.
icinde tutmamak gerek.
sonra kendi icine attigin seylerin ne oldugunu bile unutuyorsun.
sonra onlar seni ele geciriyor.
ne gerek var..
herkes hikayesini bilmeli.
anlamsiz hikaye olur mu?
birbiriyle de paylasabilmeli.
kendinden kacabilir mi insan?
bu herkesin en buyuk dusu degilmi?
yoksa bana mi oyle geliyor?
hani var olmanin dayanilmaz hafifligi?
bu tek benim derdim mi?
bir hikaye olmali herkesin gerisinde..
icinde tutmamak gerek.
sonra kendi icine attigin seylerin ne oldugunu bile unutuyorsun.
sonra onlar seni ele geciriyor.
ne gerek var..
herkes hikayesini bilmeli.
anlamsiz hikaye olur mu?
birbiriyle de paylasabilmeli.
kendinden kacabilir mi insan?
bu herkesin en buyuk dusu degilmi?
yoksa bana mi oyle geliyor?
hani var olmanin dayanilmaz hafifligi?
bu tek benim derdim mi?
bir hikaye olmali herkesin gerisinde..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

