Bugün danışmanıma ben size önümüzdeki ay working biliography ve bir outline yollayacağım diye bir mail atıyordum ki dur dedim kendime.. ne yapıyorsun?? ne yapıyorsun sen?
işte böyle gözümde büyür gider benim işler. bir ara efeleşirim yav yaparım, yazarım ne ki derim, sonra da bir cendere ki sormayın.. ama en azından buraya ne durumda olduğumu bir yazayım:
efendim, evvelki notumda paylaştığım üzere bir makalede ortaya çıktı ki beni yakalayan noktayı bir başkası tutmuş 4 yıl önce yakalamış. şimdi iş bu noktadan kılçıktan eti sıyırır gibi sıyrılıp başkalaşmak. ha evet o bunu demiş ama ben zaten bunun peşinde değildim ki, benimki daha akıllıca, daha bilge, daha ön ve iç görülü (360*) daha havalı. vs vs vs... diye topu yine taça attık.
yani şöyle ki, theatre workshop çok stilize sahnelemeler yapıyor. brecht'in marksist estetiğinden farklı bir sol sahne diye yola çıktık. epik tiyatro diye yaftalanmış zamanları, gösterimleri olmuş.. eh biz de en politik dönemlerini incelemek istiyoruz zaten, joan l. ile ewan m.c. tiyatral yollarını ayırmadan evvelki hallerini. ewan'ın oyunlarını oynadıkları dönemleri yani. bu dönemin estetiğii incelemek istiyoruz. estetik neden bu kadar önemli? kendilerini komunist partinin ezber estetiğinden özgürleştirip deneyler yapıyorlar ve vardıkları nokta komunist estetiğin tamamen dışladığı dışa vurumculuk-ekspresyonizm! bu bulduğum makale de bunu işliyor. diyor ki e.m.c. oyunlarından the other animals expresyonist ve bu kendi içinde kabul edilir değerler barındırıyor! makale ile kalmamış yazar bir de kitabını yazmış. bu kitabı bulacağız, alıp okuyacağız tabi ki.
bütün bu etkinliği ABD'ye gitmeden evvel bitirmem gerek ki oraya gittiğimde boş hissetmeyeyim..
demek ki bu yazarın kitabı alınacak okunacak.
şu an Brecht'in Küçük Organon'unu okuyorum,
sırada Howard Goorney'in kitabı var.
bir de theorizing the avant-garde kitabı okunmalı.
tabi bir de bürger'in menşur avant-garde kitabı okunacak. eh, fena değil. nisanda 2. jüri var.. ama bu okumalar ağustosa kadar, biter, sorun değil!
ben en iyisi hocaya göndereyim bir mail!
işte böyle gözümde büyür gider benim işler. bir ara efeleşirim yav yaparım, yazarım ne ki derim, sonra da bir cendere ki sormayın.. ama en azından buraya ne durumda olduğumu bir yazayım:
efendim, evvelki notumda paylaştığım üzere bir makalede ortaya çıktı ki beni yakalayan noktayı bir başkası tutmuş 4 yıl önce yakalamış. şimdi iş bu noktadan kılçıktan eti sıyırır gibi sıyrılıp başkalaşmak. ha evet o bunu demiş ama ben zaten bunun peşinde değildim ki, benimki daha akıllıca, daha bilge, daha ön ve iç görülü (360*) daha havalı. vs vs vs... diye topu yine taça attık.
yani şöyle ki, theatre workshop çok stilize sahnelemeler yapıyor. brecht'in marksist estetiğinden farklı bir sol sahne diye yola çıktık. epik tiyatro diye yaftalanmış zamanları, gösterimleri olmuş.. eh biz de en politik dönemlerini incelemek istiyoruz zaten, joan l. ile ewan m.c. tiyatral yollarını ayırmadan evvelki hallerini. ewan'ın oyunlarını oynadıkları dönemleri yani. bu dönemin estetiğii incelemek istiyoruz. estetik neden bu kadar önemli? kendilerini komunist partinin ezber estetiğinden özgürleştirip deneyler yapıyorlar ve vardıkları nokta komunist estetiğin tamamen dışladığı dışa vurumculuk-ekspresyonizm! bu bulduğum makale de bunu işliyor. diyor ki e.m.c. oyunlarından the other animals expresyonist ve bu kendi içinde kabul edilir değerler barındırıyor! makale ile kalmamış yazar bir de kitabını yazmış. bu kitabı bulacağız, alıp okuyacağız tabi ki.
bütün bu etkinliği ABD'ye gitmeden evvel bitirmem gerek ki oraya gittiğimde boş hissetmeyeyim..
demek ki bu yazarın kitabı alınacak okunacak.
şu an Brecht'in Küçük Organon'unu okuyorum,
sırada Howard Goorney'in kitabı var.
bir de theorizing the avant-garde kitabı okunmalı.
tabi bir de bürger'in menşur avant-garde kitabı okunacak. eh, fena değil. nisanda 2. jüri var.. ama bu okumalar ağustosa kadar, biter, sorun değil!
ben en iyisi hocaya göndereyim bir mail!
