14 Ağustos 2010 Cumartesi

nasıl olacak?

Olmaz ki..
Yapamam ben!
Öyle usul usul yaşamayı severim halbuki
Yolunda akan bir çay gibi,
küçük yumruları, tümsekleri aşıp,
coşmayı bilmeden, ummadan akacak
bir çay..

Ya da neşeyle fokurdayıp,
demledim çayını bak, mis gibi diyen
bir demlik olabilirim,
kendi sıcağını, dumanını, buharını, kokusunu
bilmeyen..meşgul ve mutlu bir demlik.

Bakamam ben dışarıdan ne olduğuma.
Öyle yaşar giderim.
Büyük hayaller, beklentiler
ancak keyfim kaçınca bulur beni..
Sonra unuturum hepsini,
Hatırlayıveririm buharımı, terimi
ya da yanından süzülüverdiğim çakılları, çimeni..
Sarmalar hayat tekrar ve türküsünü duyarım
böyle sürer gider akışım
Çıkana dek bir tökez ki kuşatamam,
yanından akamam..
sokarım içime tekrar kazıkları
ve başlarım düşünmeye
-meli ve -malıları..
Neyse ki unutup da
anımsayana dek tekrar hayatı..

2 yorum:

Meyvelitepe dedi ki...

Epeydir rastladığım en güzel şiirlerden biri bu, kesinlikle bayıldım. Böyle sahipsiz, isimsiz bloga bırakılacak türden değil bu okurken ne çok şey düşündüm aynı anda ve duygular, imajlar birbirine karıştı.
Sevgiler
Jale

misk dedi ki...

pek de isimsiz, sahipsiz sayılmaz ama.. ben de siz de burayı biliyoruz ya! çok teşekkürler, sevgiler :)