30 Mart 2012 Cuma

gayet iyi

daha ne olsun..
2. tez izlemem 19 nisan perşembe günü. oh! daha 20 gün var:)))
ve benim ilk draft raporum hazır! bir performans ki dilimi ısırayım, maşallah!

efendim, yazarken fark ediliyor; konuşurken fark ediliyor, ama okurken ya da düşünürken fark edilmiyor! bu yazma işinin ve konuşma işinin çok kendilerine has hikmeti var! şimdi bu da nereden çıktı demeyin, yazmaya başladığımda asıl argümanlar dökülüyor!
şöyle ki, 2. dünya savaşından sonra theatre workshop olduklarında 5 yıl kadar komün modunda bir tiyatro topluluğu iken; seyircilerinin ayağına giden, her şehirde bir gece kalıp yollarda harap olmak pahasına madenci şehirlerini gezen, hiç bir maliyetlerini doğru dürüst karşılayamayan bir topluluktan, 1952 kasımnda Londra'nın doğu yakasında- east end- bir tiyatronun lease kontratını devralarak sedenter moda geçerler ve oyun yazarları olan EMC buna bozulur. bu nokta TW'un değişim noktasıdır, ayrıca tabi ki EMC ile GR arasınadki mücadelenin de dönüm noktasıdır. e biri JL'un eski kocası, biri sevgilisi. haliyle çekişme olacak. ama GR orta sınıftan bir sınıf savaşı sempatizanı. gruba üniveristeyi bırakıp katılıyor Manchester'da. yönetimde büyük ağırlığı ve grubun hayatta kalmasında büyük emeği var.. idari açıdan. ayrıca en meşhur denebilecek oyunları O What a Lovely W... un da yazarı/fikir babası. neyse, kapılmayalım magazinsel taraflara.
Londra'da yerleşik hayata geçtiklerinde EMC'un tepkisi oluyor. seyircimiz bizi neden anlamıyor, neden oyularımıza gelmiyor diye kafa yoracağımıza Rob Hobson neden oyunlarımıza gelip güzel şeyler yazmıyor diye kafa yoracağız diye bir çekincesi var. bu bir önyargı mı bilmiyorum. Lukacs ile aynı kapıya bile çıkabilir bu ifadenin devamı. popülerlik tartışmasına taşırsak karşı görüşü oluşturabiliriz. West End'de popüler olmak ayıp bir şey mi bir devrim tiyatrosu yazarı için? bu işte önemli bir nokta. acaba EMC ve Lukacs aynı kafada mı?

işte galiba bir iğne deliği bulduk!